Wag mong ipakitang malungkot ka sa ibang tao kung wala kang balak mag share ng problema. Para kang nag alok ng hopia pero di mo naman ibibigay. - Doraemon

Jusme, pleaded guilty ang dukesa mo. Nareceive ko to from one of gazillion fanatext saken bwahaha ^_^. After nun narealize ko na I’m one of them. Sayang mas tear jerker sana ung effect kung napanood ko ung episode na un! Nag internalize tuloy ako ng wala sa oras, biglang reality check. Madami kasi nagsasabi saken na nagiging emo na ako. Madami rin nakakapansin na parang laging bad mood ako kala mo tipong hinde nakuha sa sayaw darling ni papi. Miski ako hinde ko napapansin na nagshishift ako ng ugali parang ung chinese na mabilis magpalit ng maskara [OT: napanood nyo ba un sa TV Patrol? Asteeg noh! change mask ola! instant!] Lately ko lang din narealize, aburido ako everytime na gigising ako sa gabe [oo bampira mode ako for life as in as long you love me! eveeeer! ] Sobrang init ng ulo ko pag papasok sa opis baka tuloy isipin ni boss amo at iba kong kapabrika eh nagfefeeling kristine hermosa ako, primadonna galore! Baka tuloy isipin nila may hopia ako at sobrang damot ko magshare ^_^.

Shemay. Asan na ba kasi si Doraemon at baket kasi si Nobita lang ang tinutulungan nya?

Kelangan live like Doraemon mode ako. Dapat maging optimistic ang outlook sa buhay. Erase! Erase! Erase! Negative vibes at aura! Chupi!!! Dapat parang Daesung ang peys! Kelangan pagising palang start the day with smile! Tama! Ika nga ni ate vi “Kelangan natin ng Pagbabago!!!! Sabi nga ng mensahe ng fortune cookie ko “Face the day with a smile, who knows who you will meet today!”

Promise! ^_^

Mahiwagang mensahe!!!

OT: “Mam usap tayo. Alam mo na ngang may shift ka, magbablog ka pa tas nanood ka pa ng you tube!”