Archive

Archive for July, 2008

obsessed nike freak! i want more! more!

July 31, 2008 jaja Leave a comment

yosh! grabedad. OMAYGAD! 8O as in wide open mouth matching with tulo laway hanggang welcome rotonda na bumabalik balik. sa lahat ng sapatos pinakatype ko is Nike aside sa ang daming selection in terms of design, taena ito lang ata ang sapatos na parang wala kang suot na sapatos.  yez. rejoice to neng! ang gaan gaan ng feeling!!!! sa lahat ng mga sneakers pinakatype ko ay ang Nike Dunk halos na ata ng hiphop shop at online sites eh pinuntahan ko till magsawa ang mata ko sa mga nakikita ko, too bad nga lang like ko na mga designs eh bigger size kasi naman kalimitan sa men lang meron ganun :( meron ako ngaun is ung black and white na parang nakakahilo raw ang design hinde naman parang criss cross checkered with stars sa gilid lang un na may hypnotized effect ewan ko ba miski ata ako nahilo nung makita ko un kaya ko xa nabili :D

pero pucha, usapang collection ba? labanan ba ng collection? taena wala atang tatalo dito lahat ata ng edition ng Nike meron tong hinayupak na to mapalatest to hard to find, ano ka! name it! i have it all!!! at ito ang matindi! nasa bidding itong 250 pairs ng Nike, taragis ang highest bid??? tumataginting na $70,000 yez… smells like moolah evah! kahit ata ibenta ko lupain ng tatay at nanay ko isama ko pa ung kalabaw ko sa probinsya pati mga anak nito hinde ako makakaipon ng $70,000 (TToTT) too bad ulet para sa mga miniature ’s feet like me, size 10 US ang may ari nito. takte imagine 250 pairs parang sinabe mo na rin na 1 pair of shoes a day per  year, tangina ang assteeeeg mo hinde ka naulet ng sapatos!!!! ano ka stock holder ng nike :mrgreen:

i want more! and more! gimme! gimme! gimme!

para sa mga dugong bughaw na amoy pera at nahihiga sa salapi join na kayo sa bidding dito

at para sa mga anakpawis like me tara ng maghahawak hawak ng kamay at sabay tayong manalangin… aba ginoong maria kami ay bigyan ng pera para madala yang mga sapatos na yan dito sa manila. amen. \(^o^)/

i’ll never gonna wipe your tears anymore.

July 29, 2008 jaja 2 comments

shet. first love na naman ang sentimyento ko. nakaka ilang entries na ako tungkol sa first love ah. sino bang hinde makakarelate sa kwento ng unang pag ibig. yihiii! taena kinikilig ako habang nagtatype kaines! sabi ni leah, ano daw ba ang english term ng kilig, mhen clueless ako ang nasabe ko na lang eh shivering of the heart :D bwakanang inangyan. tangina talaga can’t get over ang drama ko, can’t move on until now decades na, nabubuhay pa rin ako sa nakaraan. waaah. ibalik nyo ako sa reyalidad :(

Kasalanan to ng latest japanese movie na napanood ko. Eto ako ngaun nakakapit pa sa nakaraan hinde na ako makausad. Eh paano ba naman sino ba ang hinde makakarelate sa story nito sobrang nakapanormal!!! I’m not mad, I’m just o~~over eXcited ampootah! Grabe unang labas pa lang ni Hiro taena alam mo agad na xa ang bida! Ibang klase nawasak ang braincells ko dun as in, ay ate ang ilong ko, bumabaha ng dugo, jusme asan na ang tissue!!! Sino bang hindi huhulugan ng panty at bra, syet pati puso ko nadislocate sa ganung hilatsa ng mukha, Hay nahyper lang ako, sobrang nostalgic, nakakamiss mga kalandian ng kabataan :) yess rembering the school days era way back kopong kopong years. waah i’m so kilig! Alam mo ba ung tipo ng student na uber cool?  tipong bad boy image pero malambot ang puso,yes. ayan na! nakakarelate ka na, naman kwentuhan na to ang kabataan! Alam mo ba ung tipo ng guys sa school na may kakaibang hairstyle [yes, tipong pag tinamaan ng araw nagiging reddish brown], tapos parang rugged manamit [oo, yung ayaw mag tuck in ng polo at hinde nasuot ng neck tie ^_^ pero hinde naman ung type na parang d naliligo], then may mga cute na piercing [xempre sa tenga lang noh, gross na sa ibang part], waaah tunay na killer. pawasak na kabirhenan :D Aminin mo!! Aminin mo! Ito ang ideal guy mo way back chem days!!! Or maybe, ako lang may pagnanasa sa mga ganun :)

Balik na sa movie, iba xa sa mga teen movie na napanood ko, kasi mature ang level ng story maxadong unusual para sa mga teeny kilig movies. Based to sa true story published on mobile phone, at nagpaiyak sa 11 million Japanese, lahat ng mga hapon na dumaan sa pagiging estudyante. Iba ung level ng kilig na naramdaman ko, actually hinde ko nga madescribe kung kilig ba un feeling ko kasi true love ung naramdaman ko that time, sobrang totoong pag ibig, yosh! may mga ganun na! Spoiler! Certified tear jerker! Hinde xa comedy, wala atang moment dun na tumawa ako. Napangiti. Yes. Pero laugh out loud. Wala. Seryoso ang movie. Yes. Sobrang seryoso. Pero aaminin ko sobrang nagustuhan ko xa kahit alam ko na tragic ang story, gusto ko parin. Parang “HomeRun” kahit sobrang bigat sa puso ng story, sobrang gustong gusto ko. Syet, it reminds me of long-time-denial-favorite-heartbreaking-movie ko, yes… for sure alam nyo tong Hollywood movie na to, lalong lalo na si mane :) Alam mo ung feeling na gusto mong balikan ung mga “happy” moments pati na ung mga heartbreaking [sobrang dami!!!!] moments ng movie kasi para saken ung ung definition ng first love.

Yung tipong ayaw na ng isip mo at gusto mo na mag move at talagang mega move on na ito, pero ung moment, right after that moment na makita ung first love guguho lahat ng inipon mo na confidence at mismo ang mga paa mo gustong tumakbo patungo sa kanya. eh pano hindi kayang kontrolin ng isip mo kung ano talaga ang gustong gustong gawin ng puso mo.

Infairness kay Miura Haruma (Hiro) sobrang naappreciate ko xa dito, ramdam ko xa neng. ang tindi. umaapaw ang puso ko. ang galing, mahusay! mahusay! bigyan yan ng sampung bagsak. convincing ang drama ng lolo mo. natouch ako dun, yez. nahipo nya ang puso ko. hahaha bias talaga mga fangirls. At infairness din kay Aragaki Yui (Mika), iba xa dito hehehe, or d ako sanay na sweet ang image ng lola mo, kasi sa last series na napanood ko xa eh sobrang suwail na anak ang role nya, ang cute ng batang to. kaines. Oh well, hinde kasi uso sa bansa natin ang mga tragic love story halos lahat tayo eh type natin ung comedy romance flick miski ako like ko un :D pero try nyo rin minsan manood ng mga real life story kasi mga ganung movie touches not only your heart but it also strike your soul. Kyabo!

no one to hold the umbrella up for me… I CRY.

July 25, 2008 jaja 2 comments

Kyabo! Prang drugs lang, kaadik. ang lyrics tumutusok sa buto at sumisipsip ng kaluluwa. Yezz! may ganung factor! Flangganah. May bagong single ang Epik High. Jusme parang LSS na unti unting dinudurog ang isip ko ng paulet ulet, daig pa ang tama ng isang kilong tsongke ng isang higupan lang :D Grabe, epik highnatic na naman ang drama ko after ko makaget over sa “the one” meron na naman akong turok na kinahahamalumingan. Kakalabas lang ng MV nila, xempre like ng mga previous MV at singles nila, panalo pang emo na naman ang tema “you don’t know the pain” na naman itechiwa. Eh ganun talaga ako mahilig sa mga drama-dramang kanta, nito nga lang bigla akong nainlove sa “hard for me to say i’m sorry” at “apologize” then ngaun naman may ibang emoness akong kinaadikan. Tamang OST sa mga heart breaking scenes, ayun eh isa ngang matinding flashback jan then saka natin sabayan ng “umbrella” ng Epik High!!!!

umbrella that was so small for the two of us…
that seemed an island in a cold world…
is now too big and awkward…

no one to hold the umbrella up for me..
and
I CRY.

you will never be there even if I turn around…
as you are no longer beside me…
you used to wait outside my window with your umbrella…
I CRY…

you being beside me became a habit of mine…
i can’t go on without you, alone in the rain…
i need you back in my life…
without you beside me the world’s only half…
you can’t go on without me..

I CRY…

hayz. saksak puso tulo ang dugesh. ganda ng kanta, ang lamig ng boses ni younha pang winter sonata. sobrang simple lang ng lyrics normal kainartehan lang pero talaga sumasaid sa bone marrow ko. parang ung tipo ng ulan na nangto-torture sa saket.yosh! sakto to sa mga basag na basag ang puso. aish! sobrang bias ko raw, wala fan ako eh :)

d ko alam if naduling lang ako… parang may nahahawig na angle si Tablo kay Ken… Weeeh pauso…baka sobrang dilim lang or siguro namiss ko lang si Ken, waaah! gwafu tablo… your my star. i’m your number 1 fan. baby please take my hand…:D

  • related post:

first love never dies part II

July 19, 2008 jaja 4 comments

naniniwala ako sa “first love never dies”, tipong pag naalala mo eh ang pinakasulu sulukan ng puso mo ay nakakadama ng kilig factor, kanina after namin mag dinner around 2am, tamang timespace wrap ang nafeel ko. banatan ka ba naman ng mga backstreet old school songs napareminicse tuloy ang dukesa mo. recall recall ang etching ko, mga early era of fangirling bumabalik tanaw saken, ang mega fruitful highschool days drama era kung san nauso ang mga rock bands! Naalala ko first concert na napuntahan ko is ung sa RiverMaya na so-so lang hay bruha ang lolo Bamboo mo dun chabilito pa unlike ngaun na parang kakarehab lang, istariray na si Bamboo nun ayaw ng picture, lolo mo ang attitude nasa rurok kaya nawalan ako ng gana sa RiverMaya, disappointed fan girl ang inarte ko. After nun is ung concert naman ng pambansang banda ng pilipinas, kelangan daw may intro… “lahat sila ay gwapo… sila ang Parokya ni Edgar ^^” eto first experience ko ng hardcore concert. at dito ako naging hardcore fangirl at until now buong puso kong isisigaw na certified parokya ako!!!

  • dito ko naranasan sumigaw until sa ultimate powers ng lalamunan ko hanggang mapunit ang pinamaliit ng nerves nito. after nito nawalan na ako ng boses kasi ung lalamunan ko eh mas malaki pa ata sa ulo ni charice pempengco sa maga. at ang saket talaga nya after daig mo pa ang lagyan ng koronang tinik na nangangalawang ang loob ng lalamunan mo.
  • dito ko naranasan ang mapunta sa harap ng stage *wohoo* ng walang effort as in go with the flow, para mas mavisualize mo eh try mo sumakay ng mrt sa north avenue around 8-9 am. ayos! jampacked! pang concert talaga ang feel ^^. imagine nung lumabas ang parokya after ng front act parang stampede sa ultra ang event. yezzzz. take me! i’m yours!
  • dito ko naranasan ang tumalon na parang baliw habang nakataas ang mga kamay. Nakikipag-headbangers ako sa mga taong hinde ko naman kakilala. Nagjajammin na parang kakadroga lang. yezz. mga kakosa heaven ang feeling. pramis isa ung sa mga enchanting feeling na hinde ko maexplain ung wala kang ibang makita kundi si chito na kumikislap ^_^
  • dito ko naranasan umiyak sa sobrang saya, excitement, saket, pagod, lahat na ng feeling na pede mong mafeel sa moment na yun, nakakapanglambot at nakapanghihina ng tuhod. Naman, buhayin si sisa. grabelicious, now i know baket naiiyak ang mga babae pag lumalabas si michael jackson at baket ang daming hinihimatay pag nagpeperform ang Beetles.

  • dito ko naranasan yung first ultimate idol-fan encounter (aside from disappointing bamboo experience), uber cool ni chito, for the record, si chito ang first kiss ko!!! bwahahaha! syet hinde ko alam kung paano or napressure lang din ako sa kabarkada ko na uber fangirl to nth level! Harangin sa backstage ang drama. After ng autograph diba usual lang na gesture eh handshake or hug d b? eto! sobrang kakapalan ng mukha ko, humingi ako ng kiss, xempre over board na un so expect ko tatawanan lang ako ni chito, eto brilliant moment ng fangirling ko, hihihi ^_^ “hug + kiss” from chito ang nakuha ko (yosh cheek lang noh for sure akala siguro ni chito eh grade 1 student ako, hoy swirti nila noh dahil saken lahat sila may kiss kay chito!). Jackpot! Fleeting moment. Bwakanang ina! bat hinde pa nauso ang digicam nun! grrrr.
  • dito ko naranasan masampal ng pudra ko dahil almost 3 am na ako umuwi. Imagine 2nd year highschool student at ako ay uuwi ng 3 am. Although nagpaalam ako pero sinabe ko hinde un lalagpas ng 12mn, eh since can’t get enough ang prinsipyo ng mga fangirls, hinde ako uuwi hanggat wala akong autograph from chito! and I got more than just an autograph <333. Patience is a virtue talaga.
  • dito ko naranasan pumasok kinabukasan ng walang tulog pero full charge ang batiri ko. Akala mo naka tsongke ng isang kilo, since may pagyayabang ako sa mga school mate ko kaya hyper at super animated ang storytelling moment ko. alam mo ung gazillion times ko na nakwento eh d ako makaget over ikukwento ko ulet tipong dont-blame-me-coz-im-so-happy ^_^

Bwahaha. Ito ang rurok ng local fangirling ko, senyales un na mahilig talaga ako sa mga chinito ^_^ sa mga matang hinde nakikita kapag ngumingiti. Pag naalala ko to natatawa ako. Imagine sa murang edad eh bukas na saking isipan ang salitang “fan girl and idols” at kung ihahalintulad xa sa isang damit na kung mawawala saken eh mapapasigaw ako ng…

“mom!!!! where’s my favorite robot shirt!!!, A~a~a~a~t~t~e~e~e~e~e~e!!!!”

waah! can’t take it anymore! drowning…

July 14, 2008 jaja 6 comments

grabedad. hinde ko na to kaya! mamamatay na ako sa kanilang dalawa sa sobrang kilig! adik na adik na ako sa “we got married”, reality tv show sa korea wherein 2 celebrity couples ang mags-shoot ng make believe marriage life. At first nahook ako sa tambalang Andy (member ng oldest boyband “shinwa”) and Solby (isa ring singer) after nung epi4 nilabas ung couple na si Crown J (hiphop band member) paired with InYoung (member ng sexy girl group na Jewel). eto na dito na ako nabaliw. gustong gusto ko si InYoung!!! ika nga ni claudine “anghel na may sungay!” Panalo sa kamalditahan ang lola mo xa ung tipo ng asawa sobrang spoiled brat na sobrang adik sa mga new stuffs. after that episode 9 pumasok ang couple na old bride na si Hwang Bo (singer) paired with young groom HyunJoong (leader ng idol group na SS501) waaaah! i’m dead.

old bride(29) and young groom(23)… ang bagong mukha ng marriage era..

Nung mapanood ko ung episode nila at first naawa ako kay HwangBo kasi naman idol ung napangasawa nya then uber sikat pa sa younger generations so daming anti fans nya malamang pero later on nagustuhan ko si HwangBo kasi typical xa na “ate” na hinde pademure sobrang cowboy! Bwahaha. grabe dito ko lang nakilala si HyunJoong, nakita ko xang sinundo ni HwangBo sa airport, isa lang nasabe ng bibig ko. “tang inang lalake yan mukhang babae!!! sobrang ganda!!!” oo mas maganda pa xa kay HwangBo. Dito ko lang nalaman na sikat pala ang bandang SS501. sorry naman sa mga fanatics. nabuhay kasi ang mundo ko sa BigBang ^_^ at sarado na ang isip ko tumanggap ng iba pang idols. actually mas nauna sumikat ang SS501 kaysa sa Bigbang ^_^, after ko mapanood ung first episode nila HB-HJ ayos, biglang naging newbie raw ako as in start from scratch ako nagfoforum at nagstr-stream ng mga videos ng SS501. Ay oo nga pala si hinde pa rin kinukuha ni HyunJoong ung role ni Rui sa Hana Yori Dango sosyal ang lolo mo mega busy kita mo nga naman nagagawa ng reality show umuulan ng proyekto.

eto ba ang bagong definition ng “celebrity perfect date”?

Waah kakapanood ko palang ng episode 17 ng We Got Married, scenes nila HwangBo at HyunJoong waaaah! nakakatawa talaga tong couple na to, parehas abnormal at weirdo! Nakakatawa ung nagdate sila sa Japan!! Putragis. Nakakahiya silang dalawa pero nakakakilig! anubeh, luwag na naman turnilyo ko. Syet ang tagal ilabas ung kina Andy-Solbi scenes at saka ung kay Inyoung-CrownJ scenes taena wala pa kasing subs! Bwakana bitchus kating kating na ako sa buong episode!!!

Jusme ito ba nakagawa ng batang asawa? Nagb-bloom at bumabata si HwangBo, syet gumaganda xa ^_^